Elektrik Ark Ocağında Yüklü Hurdanın Ergitilmesi

Elektrik Ark Ocağında Yüklü Hurdanın Eritilmesi

Eritme aşaması, elektrik ark ocağı (EAF) çelik üretiminin çekirdeğini temsil eder. Modern EAF tasarımları, hem elektriksel hem de kimyasal olarak sağlanabilen, optimize edilmiş enerji girişi yoluyla eritme verimliliğini en üst düzeye çıkarmayı önceliklendirir.

Elektriksel Enerji Girişi  

Elektriksel enerji, grafit elektrotlar aracılığıyla sağlanır ve tipik olarak birincil eritme enerji kaynağı olarak hizmet eder. Çalışma, elektrotların hurdaya girmesine izin veren bir ara voltaj ayarıyla başlar. Bu ilk penetrasyonu hızlandırmak için genellikle hafif hurda üstüne yerleştirilir, bu sırada hurdanın yaklaşık %15'i erir. Elektrotlar yeterince gömüldükten sonra, fırın yüksek voltajlı, uzun ark ayarına geçer. Bu, çatıya radyasyon hasarını en aza indirirken, hurdaya güç aktarımını en üst düzeye çıkarır. Kısa süre sonra ocak tabanında erimiş bir metal havuzu oluşur. Ark başlangıçta düzensiz olsa da, fırın ısındıkça ve erimiş havuz genişledikçe stabilize olur, bu da daha yüksek ortalama güç girişi sağlar.

Kimyasal Enerji Girişi  

Kimyasal enerji, aşağıdaki yollarla eritme sürecini destekler:

- Doğal gazı oksijenle (veya oksijen zenginleştirilmiş hava ile) yakan, alevi radyasyon ve konveksiyon yoluyla hurdayı ısıtan oksijenli yakıcılar.

- Genellikle tüketilebilir bir boru aracılığıyla enjekte edilen oksijenin, sıcak demiri oksitleyerek, yoğun yerel ısıyı serbest bırakarak hurdayı termal olarak “kesmesi” oksijen lansı.

Erimiş bir banyo oluşturulduktan sonra, oksijen doğrudan çeliğe lanslanabilir. Bu, karbon, silisyum, manganez, alüminyum ve fosfor gibi elementlerle ekzotermik reaksiyonları teşvik ederek, kalan hurdayı eritmek için ek ısı üretir. Ortaya çıkan metal oksitler cürufa karışır. Oksijenin karbonla reaksiyonu, fırında yanan veya baca gazı sistemi tarafından çıkarılan ve işlenen karbon monoksit üretir.

Yükleme ve Proses Kontrolü  

İkinci bir yükü alacak kadar yeterli hurda eridikten sonra, fırın yeniden yüklenir. Son yük neredeyse eridiğinde, maruz kalan yan duvarların yoğun ark radyasyonundan korunması gerekir. Bu, voltajı düşürerek veya daha etkili bir şekilde, arkı gömen, refrakteri koruyan ve termal verimliliği artıran köpüksü bir cüruf oluşturarak sağlanır.

Rafinasyona Geçiş  

Tam eritme sağlandığında (“düz banyo” koşulları), sıcaklık ölçümü ve banyo numune alma işlemleri yapılır. Kimyasal analiz, rafinasyon aşaması için gerekli oksijen üfleme hızını belirler ve rafinasyondan sonra tamamlanan toplu alaşım ilavelerinin ön hesaplamasına izin verir.

Elektriksel ve kimyasal enerjinin koordineli kullanımı ve dikkatli proses kontrolü ile EAF, hurda çeliği, sonraki rafinasyon ve potaya alma için hazır erimiş bir banyoya verimli bir şekilde dönüştürür.

 Biz profesyonel bir elektrikli fırın üreticisiyiz. Daha fazla bilgi için veya batık ark fırınları, elektrik ark fırınları, pota rafinasyon fırınları veya diğer eritme ekipmanlarına ihtiyacınız varsa, lütfen bizimle iletişime geçmekten çekinmeyin  susan@aeaxa.com